δελφινοθεραπεία

Καθώς το κοινό ευαισθητοποιείται όλο και περισσότερο για ζητήματα καλής διαβίωσης των ζώων, οι ζωολογικοί κήποι και τα ενυδρεία προσπαθούν απεγνωσμένα να δικαιολογήσουν την εκμετάλλευση των ζώων σε δημόσιες εμφανίσεις και προσπαθούν να παραπλανήσουν τον κόσμο, υποστηρίζοντας ότι στοχεύουν στην εκπαίδευση του κοινού, την ευαισθητοποίηση ή ότι η επαφή με τα δελφίνια ή αλλιώς δελφινοθεραπεία  (Dolphin-Assisted Therapy - DAT) έχει θετικά αποτελέσματα σε άτομα με νοητικές ή σωματικές δυσκολίες, τα οποία όμως αποδεικνύονται εντελώς ανυπόστατα.
Η πλειοψηφία των ζώων σε αιχμαλωσία που χρησιμοποιούνται σε τέτοιου είδους παραστάσεις, προσφέρουν περισσότερο διασκέδαση στους θεατές και ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή, τη βιολογία, την οικολογία και τη διατήρηση των ζώων, εμφανίζοντάς τα σε αφύσικες συνθήκες να κάνουν κόλπα για το κοινό. Αντί να παρέχουν εκπαίδευση, τα προγράμματα αυτά διδάσκουν το κοινό ότι είναι αποδεκτό να κρατάμε άγρια ζώα σε αιχμαλωσία για τη δική μας διασκέδαση.
Η Dr. Lori Marino, νευροεπιστήμονας που έχει ασχοληθεί με τα δελφίνια, σε πρόσφατη μελέτη της (Marino et all 2010)  αναφέρει  ότι "δεν υπάρχει κανένα αδιάσειστο στοιχείο μέχρι σήμερα που να αποδεικνύει ότι οι ζωολογικοί κήποι και τα ενυδρεία προωθούν αλλαγή στάσης ή ότι εκπαιδεύουν τους επισκέπτες, παρά τους ισχυρισμούς για το αντίθετο".
Οι επιστήμονες δηλώνουν επίσης ότι δεν υπάρχει καμία αποδεδειγμένη επιστημονική εγκυρότητα στην δελφινοθεραπεία. "Παρά την εντατική προώθηση της δελφινοθεραπείας προς το ευρύ κοινό, τα αποδεικτικά στοιχεία ότι επιφέρει βελτιώσεις στα βασικά συμπτώματα κάθε ψυχολογικής διαταραχής είναι μηδενικά’’ (Fiksdal et all 2012).
«Οι υποστηρικτές της δελφινοθεραπείας (Dolphin-Assisted Therapy - DAT) υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά στη θεραπεία ασθενών με κλινικές διαταραχές και ασθένειες που κυμαίνονται από αυτισμό και επιληψία μέχρι καρκίνο και AIDS. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς αυτούς (Marino 2013). Αντιθέτως επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι η δελφινοθεραπεία (DAT) σχετίζεται με ενδεχόμενους κινδύνους για τον άνθρωπο και τα δελφίνια. Η ανθρώπινη βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει άμεση ζημία από την επιθετική συμπεριφορά έως αυξημένη πιθανότητα βακτηριακής, ιογενούς, μυκητιασικής λοίμωξης (Πριμηκύρη 2013). Η βλάβη στα δελφίνια περιλαμβάνει τη σύλληψη από τη φύση, το χωρισμό από τις οικογένειές τους, και τον εγκλεισμό, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρό στρες ή και προδιάθεση να δράσουν επιθετικά.» (Marino, Lilienfeld 2007)

Πολλοί άνθρωποι έχουν υποστεί δαγκώματα, μώλωπες, εκδορές, γδαρσίματα και σπασμένα οστά ως αποτέλεσμα της κολύμβησης  με δελφίνια. Δεν είναι λίγες οι φορές που ζώα σε θαλάσσια πάρκα παρουσίασαν ταραγμένες και επιθετικές συμπεριφορές υπό τις αγχώδεις συνθήκες αιχμαλωσίας και της αναγκαστικής αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους (περισσότερα >>).
 Αλλά το πιο εκπληκτικό και πιο δριμύ κατηγορητήριο της δελφινοθεραπείας προέρχεται από το ίδιο το πρόσωπο που την ανέπτυξε. Η Dr Betsy Smith, η οποία κάποτε πίστευε ότι τα δελφίνια μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παιδιών με ειδικές ανάγκες, αναθεώρησε τις απόψεις της δηλώνοντας: «Πρόκειται για μάλλον παραπλανητικές πρακτικές από ιδιοκτήτες δελφινάριων και προγραμμάτων κολύμβησης με δελφίνια. Στο επίκεντρο όλων αυτών των προγραμμάτων θεραπείας είναι η εκμετάλλευση ευάλωτων ατόμων και ευάλωτων δελφινιών.» 
Το 2003 η Dr Betsy Smith έγραψε ότι, "Αυτό που έγινε σαφές ήταν το αν αυτό που κάναμε δικαιολογεί την αιχμαλωσία των δελφινιών» ενώ σε μία άλλη δημοσίευση αναφέρεται:"To πρωταρχικό κίνητρο όλων των προγραμμάτων αιχμαλωσίας δελφινιών είναι οικονομικό". 
Συνοπτικά λοιπόν, τόσο η πιο πρόσφατη επιστημονική διερεύνηση αλλά και η ιδρύτρια της δελφινοθεραπείας καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η δελφινοθεραπεία παρέχει επιπλέον πλεονέκτημα από κάθε άλλου είδους «ευχάριστης» εμπειρίας. Ακόμη όμως επιχειρήσεις συνεχίζουν να φυλακίζουν δελφίνια και να ισχυρίζονται την αποτελεσματικότητα αυτής της αποκαλούμενης  «θεραπείας» απευθυνόμενοι σε απελπισμένους γονείς.
Παρόλο που δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η δελφινοθεραπεία παρέχει κάποιο σημαντικό όφελος για τους ανθρώπους, υπάρχει πλούτος αποδεικτικών στοιχείων για τη ζημία που επιφέρει στα δελφίνια η αιχμαλωσία τους.
Πηγή

Περισσότερα:
Άρθρα για τις ασθένεις που μεταδίδονται από τα κητώδη στον άνθρωπο.
Επιστημονικές μελέτες για την δελφινοθεραπεία.
Ατυχήματα σε δελφινάρια.

Δημοσιεύσεις κατά τις δελφινοθεραπείας στο διαδίκτυο
David Kirby: Dolphin Therapy Summed up in two words: Big Scam (Take Part 5 VII 2013)
Elizabeth Batt: Op-Ed: Dolphin assisted therapy - Quackery at its finest? (Digital Journal 8 VII 2013)